Kamieniec Ząbkowicki

   KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

 

 

Zamek w Kamieńcu Ząbkowickim to prawdziwa perła architektury noegotyckiej. Ta imponująca budowla zastała zbudowana na planie prostokąta liczyła dwa pietra i mała cztery duże, okrągłe wieże.

 Dziedziniec podzielony był krytym przejściem. Również wnętrze pałacu nawiązywało do ogólnej koncepcji architektonicznej, czego przykładem była niezwykle efektowna Sala Wielka, zbudowana na wzór Wielkiego Refektarza z zamku w   Malborku. 

Na zewnątrz największe wrażenie wrażenie miały ponoć robić systemy fontann i wodospadów, stawy i strumienie w parku.

W okresie PRL-u zamek doprowadzono do ruiny wywożąc marmur do budowy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. 

 

  Odwiedziliśmy w kwietniu 2012 r.

Oraz w październiku 2017r.

 

Gorzanów

                GORZANÓW

W pobliżu miejsca gdzie niegdyś stał zameczek średniowieczny, ówcześni właściciele tej części wsi, postawili około roku 1573, duży murowany zamek z wewnętrznym dziedzińcem, zapewne w stylu renesansowym.

 Nowy właściciel, H. F. Von Herberstein, dokonuje w latach 1653-1657 gruntownej przebudowy zamku na pałac barokowy.

W tym przedsięwzięciu uczestniczą włoscy architekci pod kierownictwem włoskiego przedsiębiorcy budowlanego Carla Lurago. Działali tu sztukatorzy: D.Rossi i A. Galli, rzeźbiarze: C. Serena, i B. Spinetti jak i inni artyści włoscy.

Nieco korzystniejszą funkcje pałacowi nadano w czasie znacznej przebudowy i remontu w roku 1753. Prace remontowe dokonywano jeszcze po wojnie w latach 1857-59, w latach 1961-63 oraz 1967-77. Były to już tylko prace zabezpieczające.

Przy pałacu poniżej skarpy, rozciąga się na znacznym obszarze (6,6 ha) park krajobrazowy. Niegdyś przy pałacu był taras, z którego schodami schodziło się do regularnie założonych ogrodów, zapewne niezwykle barwnych. 

Mówi się, że był to pierwszy na Dolnym Śląsku barokowy regularny park. Gdy powstał park krajobrazowy, wybudowano w nim szereg budowli ogrodowych jak fontannę, ośmioboczną królikarnię, pawilonik i duży pawilon (grota). 

Dawne partery kwiatowe, zastąpiono trawnikami a zachowanemu drzewostanowi nadano bardziej przestrzenny układ.

Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r.

       GOLA DZIERŻONIOWSKA

Zamek został wzniesiony przez Leonarda von Rohnau w 1580 roku. Jego fundamenty są w całości oparte na granitowej skale. Istnieją jednak zapisy świadczące o tym, iż miejsce to było zamieszkane już około 1000 roku.

Pierwotny, renesansowy gmach zamku, powstały w latach 1600-1610, był przebudowywany i zmieniany do początku XVIII wieku. Zaniedbany i opuszczony, na przełomie XIX i XX wieku został odbudowany i odrestaurowany.

Podczas II wojny światowej zamek został w znacznym stopniu zniszczony. Jego ostatni właściciele, Rodzina von Prittwitz und Gaffron, zostali zmuszeni do opuszczenia posiadłości, która przeszła pod zarząd ówczesnych władz polskich. Odtąd zamek stopniowo popadał w ruinę.

Wspaniały park otaczający posiadłość został zdewastowany, ale obecnie zarówno zamek jak i park są objęte całkowitą ochroną. Zamek w Goli jest szczególnie interesującym miejscem, jako jedna z najstarszych i największych renesansowych budowli zamkowych w okolicy

Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r.

                       LEŚNICA

Najprawdopodobniej już w 1132 r. powstał w Leśnicy pierwszy zamek będący siedzibą książęcą. Zmarł tu 7 grudnia 1201 r. Bolesław Wysoki, książę śląski, protoplasta linii książąt wrocławskich panujących na tym terenie do 1335 r. 

Dwór leśnicki był ówcześnie często odwiedzaną rezydencją książęcą. Przebywali tu, m.in. Henryk Brodaty z żoną Jadwigą  oraz Henryk Pobożny. Po śmierci ostatniego przedstawiciela dynastii Piastów wrocławskich, Henryka VI, w 1335 r. dobra leśnickie przeszły do Korony Czeskiej.

Ich nowy właściciel, król Czech Jan Luksemburski, sprzedał w 1339 r. Leśnicę wraz z dworem. Od tej pory zaczęła się blisko 700. letnia historia licznych zmian właścicieli zamku w Leśnicy.

Zamek należał m.in do braci von Sitten,  Petera Riegera, Ottona von der Neisse’a, Nikolausa  Klettendorfa, Michaela Banke. 

W latach 1494-1641 zamek stał się własnością rodu von Hörnig. Przedstawiciel tej rodziny, Heinrich von Hörnig w 1610 r. wybudował nowe, ufortyfikowane założenie.

 

Urządzoną z przepychem siedzibę rodu odwiedził w 1611 r. król czeski – Maciej II . Wojna trzydziestoletnia w latach 1618-1648, prowadzona również na ziemiach śląskich, doprowadziła w 1633 r. do zniszczenia niedawno ukończonej budowli.

Po wojnie, w 1651 r. Leśnicę kupił starosta śląski, Horatius von Forno, potem został sprzedany wrocławskiemu zakonowi Krzyżowców z czerwoną gwiazdą. Zamek leśnicki został wówczas  przebudowany na okazałą barokową budowlę.

 W tym czasie na placu przy trakcie prowadzącym do Środy Śląskiej  został ustawiony również pomnik Jana Nepomucena i Matki Boskiej.

W 1742 r. zakon sprzedał pałac baronowi Ferdinandowi von Mudrach. W 1761 r. stał się własnością rodziny von Maltzan. 

 Ostatnim ordynatem i właścicielem zamku był baron, Ludolf von Weltheim-Lottum, którego herb można zobaczyć nad głównym wejściem.

 http://www.zamek.wroclaw.pl/historia/

Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r. 

                     

                    MROZÓW

 Jadąc drogą z Wrocławia w kierunku Środy Śląskiej w miejscowości Mrozów można zobaczyć przepiękny neogotycki pałac przyciągający wzrok bielą ścian.

  

      Neogotycki pałac w Mrozowie został wzniesiony pod koniec XIX wieku. Jest to piętrowa, murowana budowla zbudowana na planie kwadratu. W prawym narożniku dostawiono potężną, kwadratową, czterokondygnacyjną wieżę zwieńczoną krenelażem i wieżyczkami.

 

 Pałac nakryty jest niskim, czterospadowym dachem ukrytym za krenelażem wieńczącym elewację. Od strony parku znajduje się balkon z tarasem wsparty na arkadach. Całość otoczona jest niewielkim parkiem krajobrazowym.

 

 Obecnie w pałacu mieści się Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dorosłych. 

Odwiedziliśmy kwiecień 2012r.