Bychawa

                                                                                 BYCHAWA

Ruiny bychawskiego zamku znajdują się  w północno – zachodniej części miasta, nazywanej Podzamczem. 

Zamek wybudowany został przez Mikołaja Pileckiego w pierwszej połowie XVI wieku. Otoczony z trzech stron stawami i fosą, przez lata pełnił funkcje obronne.

 Do budowy zamku użyto cegły i białego kamienia.

W późniejszych latach, kolejny właściciel - Karol Łaniewski, przebudował zamek i zmienił jego formę na klasycystyczną.

 Wygląd zmieniała cała elewacja a budynek został rozbudowany w kierunku wschodnim.

Niestety w XIX wieku, pożar znacznie uszkodził budowlę.

Dzisiaj o jego latach świetności przypominają tylko ruiny. Do dnia dzisiejszego zachowały się fragmenty ścian. 

Jeszcze w latach sześćdziesiątych na wewnętrznych ścianach zamku można było zobaczyć pozostałości po polichromii, malowidła i dekoracje. 

Na północ od zamku możemy zobaczyć dość dobrze zachowany dwór Duniewskich, pochodzący z XIX wieku i zabudowania gospodarcze, w skład których wchodzą trzy spichlerze, obory i czworaki.

Odwiedziliśmy w maju 2014r.

                                                                 KRUPE 

Historia zamku sięga XV wieku. Pierwotna forma wybudowana została w 1492 roku przez Jerzego Krupskiego. Kolejnym właścicielem był Samuel Zborowski, który rozbudował fortyfikację dodając mur kurtynowy oraz cztery basteje. W drugiej połowie XVI wieku właścicielem zamku został Paweł Orzechowski.

Budowla została gruntownie przebudowana – otoczono ją murami, miała też cztery basteje z armatami. Podczas szwedzkiego potopu w 1656 roku zamek uległ zniszczeniu, a dziewięć lat później pojawił się pożar, który zniszczył mury oraz część zabudowań gospodarczych. W 1670 roku opiekę nad budowlą roztoczyli potomkowie Mikołaja Reya, którzy dokonali jego odbudowy. Pod koniec XVIII wieku na zamku wybuchł pożar, który zniszczył go na tyle, że nikt już go nie podniósł z ruiny. W czasie II wojny światowej zamek uległ dalszym zniszczeniom, m.in. poprzez rozbiórkę części murów przez niemieckiego okupanta.

Z dostępnych informacji wiadomo, że budowla składała się z podzamcza oraz zamku głównego, a do całości prowadził most zwodzony. Warownia była otoczona murami z czterema bastejami i fosą. Zamek tworzyły dwa skrzydła ułożone prostopadle w kształcie odwróconej litery L. Po środku był kwadratowy dziedziniec. Zewnętrzne ściany skrzydeł pełniły jednocześnie funkcję murów obronnych. Przylegała też do nich jedna basteja. Budowla miała charakter obronny, a wspomniany wcześniej Paweł Orzechowski nadał jej renesansowy styl. Do jej budowy użyto kamieni oraz cegieł.

Odwiedziliśmy w maju 2018r.