niedziela, 12 marca 2017

                                              BEŁCZ WIELKI









Gdzieś w okolicach Góry w gminie Niechlów stoi piękny niegdyś pałac, zbudowany  około 1910 r. na miejscu starszego klasycystycznego założenia, prawdopodobnie dla Ludwika Durra, będącego właścicielem majątku od 1898 r. 










Kolejni właściciele majątku to rodzina Gilka-Botzow, a ostatnimi właścicielami przed II wojną światową była rodzina Moeller.










Po wojnie mieściła się tu kolejno szkoła rolnicza, zakład wychowawczy, ośrodek wychowawczy dla dzieci upośledzonych umysłowo, później - dla dzieci z zaburzonym zachowaniem, który funkcjonował w pałacu do 1997 r.

 Obecnie pałac znajduje się w rękach prywatnych.














15 maja 2016 roku spłonął, prawdopodobnie wskutek podpalenia, dach pałacu.





Wnętrza pałacu są bardzo zdewastowane. Przepiękne drewniane boazerie zostały całkowicie zniszczone. Nad kominkiem dostrzec możemy orła w koronie, którego cudem nikt jeszcze nie postanowił zerwać ze ściany.






Odwiedziliśmy w marcu 2017r.

piątek, 11 listopada 2016

Besiekiery

                   BESIEKIERY






Zamek w Besiekierach zbudował prawdopodobnie na przełomie XV i XVI stulecia jeden ze stolników brzeskich Mikołaj Sokołowski z Wrzącej, lub Wojciech Sokołowski.







W roku 1597 Krzysztof Sokołowski sprzedał zamek bratankowi słynnego Stefana, kardynałowi i biskupowi warmińskiemu Andrzejowi Batoremu.





Później obiekt zamieszkiwała Zofia Batorówna i Jerzy Rakoczy.






 W połowie XVII wieku zamek przejął kasztelan i wojewoda brzesko-kujawski Jan Szymon Szczawiński  który rozbudował warownię.





 W późniejszych latach los nie oszczędzał zamku, zniszczyły go wojny, ubóstwo społeczeństwa w tym jego właścicieli, a w roku 1731 strawił go pożar.






 Jego ówcześni mieszkańcy - Gajewscy dokonali niewielkiego remontu i obniżyli dom mieszkalny o jedną kondygnację. 







Od połowy XIX wieku obniżony, kryty strzechą budynek podupadał w ruinę, pełniąc nadal funkcje gospodarcze, a miejscowa ludność rozbierała go, by wykorzystać jego cegły.





 W latach 1963 i 1971 obiekt zakonserwowano jako trwałą ruinę.




Do dzisiaj przetrwał obwód murów, fragmenty mieszkalne do wysokości 1 piętra i fragment wieży bramnej o wysokości 18 metrów.




Odwiedziliśmy w listopadzie 2016r.