KĘDZIERZYN-KOŹLE

Budynek zamkowy, z którego obecnie pozostały jedynie piwnice, stanowi pozostałość dawnego kompleksu zamkowego, w którym na początku XIV wieku swoją siedzibę mieli książęta kozielscy.

Budynki wchodzące w skład kompleksu zamkowego wzniesione zostały w północno-zachodniej części starego miasta, na niewielkim wzniesieniu.

 

Obiekt nazywany budynkiem zamkowym znajduje się w północno-zachodniej części kompleksu, w strefie tzw. zamku górnego.

 

Częściowo otaczające go mury obronne stanowią jednocześnie jego elewację wschodnią.

 

Od północy budynek sąsiaduje z wybudowaną w XIX wieku kamienicą, a od zachodu z niedawno odsłoniętymi fundamentami zamkowej wieży mieszkalnej.

 

Budynek zamkowy wzniesiony został na planie wydłużonego prostokąta z wysokimi piwnicami sklepionymi kolebkowo.

 

Pierwotnie był dwukondygnacyjną budowlą nakrytą dwuspadowym dachem naczółkowym. Obecnie znajduje się w stanie zabezpieczonej ruiny, a jego wnętrza nie są dostępne.

Odwiedziliśmy w maju 2015r. 

Chałupki

                CHAŁUPKI

Początki zamku w Chałupkach (wówczas w Boguminie) sięgają XIII wieku, gdy istniał tu drewniany gród strzegący brodu na Odrze.

 Być może jak uważa cześć czeskich historyków, został wzniesiony w roku 1247 przez pochodzącego z Górnych Łużyc rycerza Henryka z Baruthu.

 Po raz pierwszy jednak pisemna wzmianka o zamku pojawia się w dokumencie z 1373 r.
 Wystawiony 6 stycznia przez księcia raciborskiego Jana I dokument, przyznaje rycerzowi Pasko w lenno zamek oraz miasto Bogumin i połowę wsi Zabełków.

 Był to wówczas typowy zamek obronny, otoczony fosą, który miał za zadanie chronić przeprawę przez pobliską rzekę.

 Zamek zmieniał wielokrotnie właścicieli. W 1422 r. książę raciborski Jan II Żelazny sprzedał zamek Barutswerde rycerzowi Bielikowi z Kornicy. 

W roku 1523 kupił go margrabia Jerzy Hohenzollern, pan Bytomia i właściciel zamku w Raciborzu. Ze względu na zagrożenie tureckie przebudował on zamek – zapewne wówczas powstały umocnienia bastionowe.

Według urbarza z początku XVII wieku zamek otaczały liczne zabudowania gospodarcze.

W roku 1623 Habsburgowie oddali Bogumin w zastaw rodzinie Henckel von Donnersmarck, którzy stali się nowymi właścicielami zamku. Założyli oni park (zachowany do dzisiaj, rośnie w nim 26 gatunków drzew i krzewów), a gdy Bogumin odziedziczył Eliasz Andrzej Donnersmarck, około roku 1682 przebudował on stary graniczny zamek na barokowy pałac, zachowując wcześniejsze relikty.

Nowy pałac powstał na bazie prostokąta, przykryty mansardowym dachem, z wieżą od strony północno-zachodniej. 

W 1742 r., po wojnach śląskich i podziale Śląska, pałac znalazł się po stronie pruskiej, a miasto Bogumin pozostało przy Habsburgach.

Odwiedziliśmy w maju 2015r.

Głogówek

                   GŁOGÓWEK

Zamek w Głogówku istniał już w XI wieku. liczne wojny, najazdy i pożary sprawiły, że z tych najstarszych murów nie zachowało się nic.

Obecny wygląd zawdzięcza on odbudowie przeprowadzonej w połowie XVI wieku.
Do tego czasu należał on do książąt opolskich. 

W drugiej połowie XVI wieku, nowi właściciele, ród Oppersdorffów, dokonał gruntownej przebudowy zamku.

Powstała w ten sposób rezydencja o cechach obronnych składająca się z zamku górnego i dolnego.

 Obydwie części mają po trzy skrzydła otaczające rozległe dziedzińce. Skrzydła górnego zamku zamykają wieloboczne wieże z barokowymi hełmami.

 Podczas „potopu szwedzkiego”, w zamku przebywał król Jan Kazimierz wraz z dworem.

Inną znaną osobą, która znalazła schronienie na zamku w Głogówku jest Ludwig van Beethoven. Schronił się on tutaj na początku XIX w. przez armią Napoleona.

 Wdzięczny kompozytor, dedykował swoją IV symfonię B-dur opus 60 ówczesnemu właścicielowi zamku,  Franciszkowi Joachimowi Oppersdorffowi.

Ostatni z Oppersdorffów, Wilhelm Karol Jan,opuszcza zamek w 1945 uciekając przed armią czerwoną.
Od czasu drugiej wojny światowej zamek popadał w ruinę.

Dziękujemy Panu Longinowi za oprowadzenie :D

Odwiedziliśmy w maju 2015r.