czwartek, 1 maja 2014
środa, 30 kwietnia 2014
Kliczków
KLICZKÓW
Pod koniec trzynastego wieku na wysokim prawym brzegu Kwisy powstał
murowano-drewniany zamek, który wchodził w skład systemu warowni
granicznych książąt świdnicko-jaworskich.
Fundatorem był Bolko I Surowy.
Głównym zadaniem zamku była obrona przed licznymi najazdami i
grabieżami czeskimi.
Pod koniec XIV wieku zamek utracił swoje znaczenie
obronne. Jako lenno królów czeskich pod koniec szesnastego wieku
otrzymali go Rechenbergowie od cesarza Rudolfa II.
Na początku siedemnastego wieku przebudowano go w rezydencje
renesansową oraz ufundowano ołtarz w kościele pod wezwaniem Trzech
Króli, równocześnie Kliczków otrzymał również prawa miejski i targowe.
Na początku osiemnastego wieku wokół
zamku powstał park.
W okresie wojen napoleońskich majątek został zniszczony i
rozgrabiony przez wojska napoleońskie.
Pod koniec dziewiętnastego i na
początku dwudziestego wieku na zaproszenie właściciela dóbr w Kliczkowie
wielokrotnie gościł tu cesarz niemiecki Wilhelm II.
Podczas II wojny
światowej zamek został skonfiskowany przez nazistów, na skutek
aresztowań po nieudanym zamachu na Hitlera.
Majątek przetrwał II wojnę światową bez większych zniszczeń, w 1945
został doszczętnie rozgrabiony przez Armię Radziecką i szabrowników
podążających za frontem.
W latach powojennych był siedzibą kilku
instytucji państwowych, a w zachodnim skrzydle stacjonowała jednostka
Wojska Polskiego.
W 1970 zrujnowany obiekt przejęła Politechnika Wrocławska i pierwszy raz
po wojnie próbowała go odremontować.
Pod koniec XX wieku wrocławska
firma kupiła ruiny zamku wraz z częścią zdewastowanego parku.
W 2001 roku zakończono kompleksową odbudowę i adaptację kliczkowskiego
zamku. Obecnie znajduje się tam centrum konferencyjno-wypoczynkowe.
Odwiedziliśmy w kwietniu 2014 r.
Wieża rycerska w Witkowie
WITKÓW
Rycerska siedziba mieszkalno-obronna z XIV w. Była to niewielka budowla piętrowa, budowana najczęściej na planie zbliżonym do kwadratu.
Wieża wraz z zabudowaniami gospodarczymi otoczona była murem obronnym i fosą zasilaną z potoku Młynówka.
Do dziś zachowały się: fragmenty kamiennych murów z resztkami półkolistych baszt oraz część wałów.
Murowana z kamienia polnego i cegły parokrotnie była przebudowywana.
Dach kryty gontem. Od południowej strony wieży znajdowała się brama do której prowadził zwodzony most.
W murze wieży na piętrze od strony bramy znajdują się ceramiczne dzbany, które zapewne wspomagały i ułatwiały we wnętrzu słyszalność tego, co działo się przed bramą.
Wewnątrz fragmenty gotyckiej polichromii m.in. scena Ukrzyżowania, postacie ludzkie i ptaki.
Od początku XXI w. wieża jest własnością prywatną.
Odwiedziliśmy w kwietniu 2014 r.
Rycerska siedziba mieszkalno-obronna z XIV w. Była to niewielka budowla piętrowa, budowana najczęściej na planie zbliżonym do kwadratu.
Wieża wraz z zabudowaniami gospodarczymi otoczona była murem obronnym i fosą zasilaną z potoku Młynówka.
Do dziś zachowały się: fragmenty kamiennych murów z resztkami półkolistych baszt oraz część wałów.
Murowana z kamienia polnego i cegły parokrotnie była przebudowywana.
Dach kryty gontem. Od południowej strony wieży znajdowała się brama do której prowadził zwodzony most.
W murze wieży na piętrze od strony bramy znajdują się ceramiczne dzbany, które zapewne wspomagały i ułatwiały we wnętrzu słyszalność tego, co działo się przed bramą.
Wewnątrz fragmenty gotyckiej polichromii m.in. scena Ukrzyżowania, postacie ludzkie i ptaki.
Od początku XXI w. wieża jest własnością prywatną.
Odwiedziliśmy w kwietniu 2014 r.
Subskrybuj:
Posty (Atom)