Żadna inna miejscowość w Polsce nie może równać się z Bogatynią pod względem liczby domów przysłupowych. W mieście i najbliższej okolicy ocalało kilkaset tego typu budynków.
Zamek położony nad strumieniem w pobliżu drogi ze Szprotawy do Żagania na granicy dwóch łączących się ze sobą wsi łańcuchówek - Bobrzan i Chich.
Z racji takiego położenia bywa też określany jako zamek w Chichach Górnych, bądź w Janowcu (część wsi położonej po wschodniej stronie wspomnianego strumienia).
Początek obiektu wiąże się z siedzibą rycerską wzniesioną w XIV wieku. Była to zapewne budowla nieduża, typu wieży rycerskiej, otoczona murem. U schyłku średniowiecza siedziba nie była przez właścicieli użytkowania i popadła w ruinę.
W latach 1544 - 1560 wykorzystując mury obwodowe wzniesiono w ich obrębie trzyskrzydłowy zamek,z krużgankiem przy skrzydle środkowym.
Naprzeciw krużganka, w murze kurtynowym znajdował się wjazd poprzedzony mostem. W następnych stuleciach zamek był wielokrotnie remontowany.
W wyniku tych działań zamurowany został krużganek, a od strony wschodniej wewnątrz muru obwodowego założono czwarte skrzydło.
Po 1945 roku obiekt użytkowany był przez Państwowe Gospodarstwo Rolne, lecz po częściowym jego zniszczeniu przez pożar około 1960 roku, został opuszczony. Obecnie zamek jest własnością prywatną.
Pierwsze informacje o wsi pochodzą z początków XIV wieku.
Źródła mówią o istnieniu tam siedziby rycerskiej, która nieużytkowana,
popadła w końcu średniowiecza w ruinę.
Od połowy XVIII wieku do 1945 roku właścicielem Bobrzan
był ród Grafów von Dohna. Od 1818 roku mieściła się tu siedziba
starostwa.
W XVIII wieku założono park z dwoma stawami, a w XIX obok rezydencji powstał folwark.
Zamek budowano w dwóch etapach. W
pierwszej fazie powstała budowla trójskrzydłowa, z brukowanym
dziedzińcem, zamkniętym murem kurtynowym i bramą wjazdową.
W skrzydle
zachodnim znajdował się piętrowy, dwuarkadowy krużganek. Naroża skrzydeł
zostały wybrzuszone, tworząc prostokątne baszty. W XVI wieku obiekt
przybrał formę renesansowej rezydencji.
Około 1560 roku wybudowano od
zachodu skrzydło boczne i budynek bramny. Gotyckie okna, w profilowanych
wnękach z odcinkowym nadprożem, otrzymały nowy prostokątny kształt.
Wprowadzono też zmiany we wnętrzach, stosując nowe
podziały. Większość pomieszczeń kryta była belkowanymi stropami.
Z końca
XV wieku i z późniejszego okresu pochodzą sklepienia kolebkowe,
krzyżowe i sieciowo gwiaździste.
Użytkowany do 1960 roku zamek zostaje
opuszczony. Przyczyną jest pożar, który częściowo niszczy obiekt.
Dopiero w latach 1979-80 budowlę zabezpieczono.