Ujazd Zamek Krzyżtopór

                                   UJAZD 

             ZAMEK KRZYŻTOPÓR 

 

 

 Zamek został wzniesiony w latach 1627-1644 przez Krzysztofa Ossolińskiego, wojewodę sandomierskiego.

 

 

 

 

Nazwa Krzyżtopór pochodzi od  wyrzeźbionego przy bramie wjazdowej krzyża i topora.

Obiekt w Ujeździe  wzniesiono w modnym wtedy włoskim stylu, łączącym funkcje pałacowe z obronnymi. 

 

Budowla wyróżniała się idealną symetrią i harmonią, zastosowano w niej wiele niezwykłych w  tamtych czasach rozwiązań architektonicznych m.in. lustra odbijające światło słoneczne, windy, toalety oraz opracowano system wentylacji i ogrzewania. Podobno w sali balowej w sufit wbudowano ogromne akwarium.

 

 

 

W 1655 r. rezydencję zajęli Szwedzi, wtedy też zaczęła się stopniowa dewastacja. W 1770 r. zamek został zniszczony przez wojska rosyjskie. Obecnie znajduję się stanie stałej ruiny. 

   

 

 

 

 

 Odwiedzono lipiec 2010

                             OJCÓW 

 













 

Stroma skała z płaskim szczytem miała od wieków wyjątkowe walory obronne i  mieszkalne. Pierwszy murowany zamek wzniósł tu w XIV w. Kazimierz Wielki i nazwał go na cześć ojca, Władysława Łokietka - "ojciec u skały".

 



 

Na początku XVII w. przeprowadzono remont warowni, podczas podczas którego naprawiono bramę wjazdową, mury wokół dziedzińca i zrekonstruowano filary mostu. Na południowym występie skalnym powstał budynek mieszkalny z kaplicą w stylu barokowym 

 Zamek, częściowo zniszczony podczas wojen z Szwecją, został odbudowany przez Stefana Korycińskiego. Do XIX w. był zamieszkany, ale nie odzyskał dawnej świetności. 

  Z warowni zachowała się gotycka brama wjazdowa. Widoczne są pozostałości mostu nad zasypaną fosą, a wokół dziedzińca z obmurowaną studnią fragmenty murów obwodowych. Przetrwały także pozostałości domu mieszkalnego i kaplicy zamkowej.   

 

Odwiedzono lipiec 2010 r.

sierpień 2017r.

                   PIESKOWA SKAŁA 

 
 Renesansowy zamek w Pieskowej Skale został wzniesiony przy ważnym szlaku handlowym z Krakowa na Śląsk. Założenie architektoniczne tego jednego z najcenniejszych zabytków architektury w Polsce wzorowano na Zamku Królewskim na Wawelu.

 Murowaną warownię zbudowano w XIV w. z rozkazu króla Kazimierza Wielkiego. Już w XIV w. przeprowadzono gruntowne prace renowacyjne, w których efekcie powstała wspaniała renesansowa rezydencja.

 Podczas remontu połączono wszystkie wolno stojące budynki zamkowe, a dziedziniec o kształcie trapezu otoczono krużgankami ozdobionymi herbami i maszkaronami.




 Do budynku stojącego obok wieży zegarowej dodano zaprojektowaną w stylu włoskim ażurową loggię.

Odwiedziliśmy w  lipcu 2010 r.

                             RABSZTYN 

 Ponad wsią Rabsztyn wznoszą się ruiny obronnego zamku, zbudowanego w XIV w. przez Kazimierza Wielkiego w miejscu starszej drewnianej warowni. 
Początkowo składała się tylko z cylindrycznej kamiennej wieży otoczonej murami.
 W XVII w. poniżej zamku górnego powstała magnacka rezydencja zniszczona podczas wojen z Szwecją. 

 
 Forteca była używana jeszcze na początku XIX w. Kilkadziesiąt lat po opuszczeniu zamku rabusie penetrujący twierdzę w poszukiwaniu skarbów wysadzili ocalałą zamkową wieżę.

  

Odwiedziliśmy w  lipcu 2010 r.  

                            BYDLIN

 

Ponieważ brakuje zachowanej dokumentacji, początek historii zamku w Bydlinie ginie w mrokach dziejów. Pierwsza wzmianka o warowni pojawiła się dopiero w pismach z 1398r. Początkowo twierdza prawdopodobnie pełniła funkcję strażnicy na pograniczu polsko-śląskim. W XVI.w zamek przebudowano na kościół katolicki.
Świątynia, spalona w 1655r. podczas wojen ze Szwecją, zaczęła podupadać, jednak wierni wciąż z niej korzystali.

 
















 





Do historii warownia przeszła w listopadzie 1914r. kiedy to z zamkowego wzgórza legiony Józefa Piłsudskiego pod dowództwem komendanta Mieczysława Rysia-Trojanowskiego ruszyły do ataku na wojska rosyjskie. Polegli w bitwie pod Krzywopłotami legioniści spoczywają na cmentarzu, gdzie stoi interesująca kaplica cmentarna z XVIII w.

 Z dawnego zamku zachowały się fragmenty ścian, widać też ślady dawnej fosy i murów obwodowych.



 


Odwiedziliśmy w  lipcu 2010 r.