Zamki Dolnego Śląska

W kolejności dodawania:

Zamek Chojnik

Zamek w Bolkowie

Zamek Grodno

Kamieniec Ząbkowicki

Wojnowice

Zamek Czocha 

Bagieniec

Bobolice 

Borzygniew

Bożków 

Świny

Ząbkowice Śląskie 

 Zamek Cisy

Chocianów 

Chocianowiec

Sobótka Górka 

Czernina 

Gościszów 

Jawor 

Nowy Dwór 

Lipa 

Zamek Rajsko 

Płakowice 

Stolec


       

 

   ZAMEK CHOJNIK

 

 





 

W 1292 r. piastowscy książęta świdnicko-jaworscy wznieśli drewniany zameczek myśliwski, który szybko rozrósł się w potężną kamienną twierdzę. Podanie głosi, że nie został nigdy zdobyty. W 1392 roku zamek otrzymuje rycerz Gotsche Schoff, protoplasta rodu Schaffgotschów, w którego rękach pozostaje do 1945r. W 1364r. zamek obejmował już wieżę i przyległy dziedziniec z placem i kaplicą. Usytuowany w centrum kamienny pręgierz pochodzi z 1410r. W latach 1500-1560 warownię rozbudowano. Dodatkowe fortyfikacje pojawiły się podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Dnia 31 sierpnia 1675r. od uderzenia pioruna wybucha pożar, który trawi cały obiekt.

Data odwiedzenia maj 2009r.

 

 

 

 

                ZAMEK W BOLKOWIE

 

 

Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1277r. Wzniesienie zamku murowanego przypisywane jest Bolkowi I. Z tego okresu pochodzi potężna wieża i przylegająca do niej zachowana do dziś część budynku mieszkalnego.


Rozbudowę zamku przeprowadzają książę Bernard Świdnicki oraz jego syn Bolko II. Zamek Bolków był wówczas najpotężniejsza warownią piastowskiego Śląska.

 

Rozbudowa zamku ma miejsce w latach 1540-1593. Z tego okresu pochodzi budynek mieszkalny oraz nowe partie murów obronnych opasujących dziedziniec od strony rzeki z licznymi bastejami. W 1646r. pod koniec wojny 30- letniej, Szwedzi zdobywają i niszczą zamek. W latach 1703-1810 właścicielem był zakon cystersów. W latach następnych zamek jest opuszczony i przemienia się w ruinę.



  A tak wyglądało tam kiedyś...

 

 Data odwiedzenia maj 2009r.

 

 

 

                     ZAMEK GRODNO

 

 

 Zamek w Zagórzu Śląskim, usytuowany na wysokim wzgórzu Choina należy do najciekawszych obiektów historycznych Dolnego Śląska.

 


 

 

 

Dziś zamek nosi nazwę Grodno, która została mu nadana dopiero w 1965r.  Przedtem nosił nazwę Kynsburg, a jeszcze wcześniej Kinsperch.

 

 

 

 

 

 

Budowę warowni rozpoczął na przełomie XIII i XIV w. książę Bolko I Surowy.

Zamek składał się wówczas z dwóch budynków mieszkalnych, niewielkiej wieży bramnej i muru obwodowego.

 

 

 

 

 

W 1545 r. Maciej z Łagowa zaczął przebudowę w stylu renesansowym. W wyniku prac rozbudowano przedzamcze zachodnie, budynki ozdobiono attykami, podwyższono wieżę ośmioboczną nadbudową. Powstał też nowy budynek bramny z bogatą dekoracją sgraffitową wokół portalu i okien.

 

 

 Po przebudowie warownia zajmowała cały szczyt wzniesienia i miała około 170 m długości.

 


 

 

Zamek, który przetrwał najazd Szwedów, parcelację i rozbiórkę w roku 1945 padł ofiarą grabieży i dewastacji.

 

Obecnie mieści się w nim schronisko młodzieżowe i muzeum. 

 



 Odwiedziliśmy w listopadzie 2011r.

 

 

 

               KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

 

 






Zamek w Kamieńcu Ząbkowickim to prawdziwa perła architektury noegotyckiej. Ta imponująca budowla zastała zbudowana na planie prostokąta liczyła dwa pietra i mała cztery duże, okrągłe wieże.




 Dziedziniec podzielony był krytym przejściem. Również wnętrze pałacu nawiązywało do ogólnej koncepcji architektonicznej, czego przykładem była niezwykle efektowna Sala Wielka, zbudowana na wzór Wielkiego Refektarza z zamku w   Malborku. 




Na zewnątrz największe wrażenie wrażenie miały ponoć robić systemy fontann i wodospadów, stawy i strumienie w parku.




W okresie PRL-u zamek doprowadzono do ruiny wywożąc marmur do budowy Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. 


 

  Odwiedziliśmy w kwietniu 2012 r.

 

 

 

                         WOJNOWICE 

 

 



 Położony pod Wrocławiem gotycko-renesansowy zamek położony w Wojnowicach pierwotnie był niewielką obronną siedzibą rycerską

 

 

Jego historia sięga XVI wieku. Z tego okresu pochodzi pierwszy wpis kronikarski. To jeden z nielicznych polskich zamków, który został posadowiony na wodzie, na konstrukcji z pali dębowych, wypełnionej głazami i gliną.

 

Zbudowano go pośród lasów i mokradeł, w najniższym punkcie okolicy. Początkowo ten mały zamek, powstał na planie czworoboku, z wewnętrznym dziedzińcem. 

 

 

 

 

 

 Pełnił funkcje obronne- otoczony był podwójną fosą  zwodzoną oraz murem obronnym wyposażonym w ganki strzelnicze i krenelaże.

 

 

 

Do dziś przetrwała zaledwie wewnętrzna fosa oraz pn fragment drugiej fosy. Pozostałe elementy warowni zostały rozebrane w 1509r. W latach 1548-1560 przekształcono ją w renesansową siedzibę mieszkalną. Dobudowano również wieżę.  W latach 60. XIX w. wieża została zwieńczona krenelażem, a drewniany most zastąpiono ceglanym.

 

 


 

W czasie II wojny zamek ucierpiał, a lata powojenne także nie okazały się dla niego łaskawe, zaczął popadać w ruinę, wywieziono lub zniszczono niemal wszystkie elementy wyposażenia wnętrz.

Dopiero w latach 60 odzyskał swoje pierwotne piękno. 

 

Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r.

 

 

 

 

 

 

 

                       ZAMEK CZOCHA 

 

 

 

Zamek Czocha, malowniczo osadzony na wysokiej skale nad przełomem rzeki Kwisy, w małej wsi Leśna niedaleko Jeleniej Góry, jest jednym z najpiękniejszych zabytków Dolnego Śląska

 

 

Wzniesiona na początku XVI wieku. Budowla miała bronić terenów na granicy z Czechami. W 1525 dobudowano nowy budynek mieszkalny i zbrojownie oraz fortyfikacje zewnętrze z bastejami. 

 

 

W 1793 roku wybuchł pożar i doszczętnie strawił warownię, pięć lat później odbudowano ją w stylu barokowym.

 

 

 

Około 1910 r. rezydencję przebudowano na romantyczny zamek o cechach neogotycko - neorenesansowych, a wszystko pod okiem architekta Bodo Erhardta.

 

 

W czasie II wojny światowej Niemcy strzegli zamku. Podobno przeprowadzali tu badania nad bronią rakietową.Gromadzili tu zrabowane skarby. Istnieje wiele pogłosek, że część z nich nie została zabrana przez uciekających Niemców.

 

  Odwiedziliśmy w listopadzie 2011r.

 

 

 

                           BAGIENIEC

 

 

 

  Renesansowy zamek w Bagieńcu został zbudowany w drugiej połowie XVI wieku na miejscu starszego dworu. Założenie wzniesiono na planie czworoboku, na wyspie otoczonej stawem, będącym pozostałością dawnej fosy. Składa się ono z dwóch części: południowej, trzykondygnacyjnej nakrytej czterospadowym dachem zwieńczonym wieżyczką zegarową i niższej północnej.



 

W połowie XVIII wieku zamek został przebudowany w stylu barokowym przez Wilhelma von Ziedlitza. Zmieniono wówczas wystrój całej rezydencji, a most zwodzony zastąpiono murowanym. 

 

 

Na początku XX wieku rezydencja przeszła kolejną przebudowę nadającą jej neorenesansowy charakter. Po II wojnie światowej zamek stał opuszczony, co doprowadziło go do ruiny. Obecnie zamek jest w prywatnych rękach.

 Odwiedziliśmy w listopadzie 2011r.



 

                                     BOBOLICE


 

 

Zamek w Bobolicach został wzniesiony około 1615 roku.  Został założony na planie kwadratu, w którym cztery skrzydła symetrycznie zamykają mały kwadratowy dziedziniec pośrodku.
 
  
  Taki kształt nadały mu 
 kilkukrotne przebudowy i remonty, z których można wymienić przebudowę przeprowadzoną w 1696 roku i remonty z roku 1888 i 1961. 

Dwu i trzykondygnacyjne skrzydła zamku mają dwa trakty. Całość nakrywa dwuspadowy dach.  Na elewacjach zamku zachowały się oryginalne renesansowe obramienia okienne i portale.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r. 

 

 

 

 

                      BORZYGNIEW

 

 

 

 

 

Pierwotnie we wsi znajdował się renesansowy zamek wybudowany prawdopodobnie w 1613 roku, później gruntownie przebudowany na dwór w XVIII wieku, a następnie na początku XIX w.


 To co dzisiaj widać to już niestety tylko ruiny.



Założenie było murowane z kamienia, powstałe na planie prostokąta i kryte dachami spadowymi.





 Zachowało się sklepienie kolebkowe w sieni wejściowej oraz portal ze starą tarczą z niemieckim napisem.






Odwiedziliśmy w listopadzie 2011r.





                           BOŻKÓW 







 Pałac w obecnym kształcie powstał w latach 1787-91 z przebudowy wcześniejszej budowli z fundacji Aleksandra von Magnis. Jest to obecnie rezydencja barokowo-klasycystyczna z potężną wieżą od strony północno-wschodniej oraz drugą, mniejszą od strony północno-zachodniej.



 



 Założenie posiada trzy kondygnacje i zbudowane jest na planie nieregularnym.





 Ostatnia przebudowa zamku nastąpiła po jego wielkim pożarze w 1870 roku za hrabiego Wilhelma von Magnis.




 W 1871 roku, przystąpiono do odbudowy pałacu. Po 1945 roku pałac przeszedł na własność skarbu państwa i przez wiele lat mieściła się w nim szkoła.







Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r.




                               ŚWINY






 Ruiny zamku Świny wznoszą się nieopodal Bolkowa na jednym ze wzgórz Pogórza Kaczawskiego.


Zamek w Świnach był jedną z pierwszych murowanych warowni i należał do znanego i możnego rodu Świnków.



W XVIII w. stracił na znaczeniu i został opuszczony. Pożar w 1876 r. obrócił budowlę w ruinę.




Postępujące zniszczenie powstrzymały dopiero przeprowadzone w latach trzydziestych XX w prace zabezpieczające. 





Do dzisiaj zachowały się gotycki mury wieży mieszkalnej z dwoma cylindrycznymi wieżami, wzniesionymi w XVI-XVII stuleciu oraz murami obwodowymi.





Aktualnie ruiny są własnością prywatną udostępnioną do zwiedzania. 




Odwiedziliśmy w listopadzie 2011 r. 



                ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE 





 Pierwszy zamek warowny powstał na przełomie XIII i XIV w., za panowania książąt świdnicko-jaworskich.


 

 Warownia w kształcie owalu była ważnym ogniwem w systemie obronnym piastowskiego Śląska, ponieważ strzegła granicy od strony ziemi kłodzkiej, będącej już w posiadaniu Czech.




 Za panowania Bolka II ziębickiego zamek był bezskutecznie oblegany przez wojska czeskie. Zniszczony został dopiero po oblężeniu przez wojska węgierskie w styczniu 1498 r. i od tego czasu nie odgrywał już większej roli.




 Nowy zamek powstał na tym samym miejscu w latach 1524-1532, za rządów Karola I Podiebrada. Renesansowa budowla, zaprojektowana przez wybitnego architekta Benedykta Rejta, nie miała sobie równych na Śląsku.



 Zbudowana z piaskowca i kamienia na planie kwadratu, posiadała duży dziedziniec ozdobiony krużgankami. W narożnikach południowo-wschodnim i północno-zachodnim znajdowały się trzykondygnacyjne basteje artyleryjskie.





 W skrzydle wschodnim kwadratowa wieża bramna była początkowo ozdobiona attyką  i posiadała hełm. Druga wieża z hełmem znajdowała się w skrzydle południowym, którego mury również ozdobiono półkolistą attyką.



Pod koniec XVI w. zamek wymagał już renowacji, ale odrestaurowano tylko częściowo jego wnętrza. W czasie wojny trzydziestoletniej obiekt wykorzystywano do celów militarnych. 




W 1632 r. był trzykrotnie szturmowany przez wojska cesarskie. Poddano go z braku żywności. W 1642 r. został zdobyty przez Szwedów, a potem odzyskany przez Austriaków i wysadzony w powietrze. Od tego czasu pozostaje w ruinie.




Obecnie oprócz dobrze zachowanych murów zewnętrznych, warto zobaczyć też wieżę bramną zwieńczoną półkolistą attyką. W południowej ścianie zamku zachowały się fragmenty starej piastowskiej budowli z XIV w., widoczne w postaci charakterystycznego wybrzuszenia.




Odwiedziliśmy w kwietniu 2012 r.





ZAMEK CISY W CIESZOWIE 





 Zamek Cisy znany także jako Cieszów to położone nad stromym zboczem ruiny średniowiecznej warowni zbudowanej za czasów księcia Bolka I czyli w połowie XIII wieku.



 Zamek otoczony fosą i wysokim urwiskiem od strony rzeki Czyżynki stanowił dobry punkt obronny. 



W XIV wieku w zamku zadomowili się rycerze rabusie. Zamek Cisy wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli. W czasie wojen husyckich zamek został zdobyty i zniszczony.




 Został po tym odbudowany jednak kolejnych zniszczeń dokonały wojska szwedzkie w czasie wojny trzydziestoletniej. Zamek został spalony i od tego czasu popadł w ruinę.




Odwiedziliśmy w maju 2012 r. 






                    CHOCIANÓW 








 Zamek wybudował książę świdnicki Bolko I w latach 1297-99, w celu umocnienia granicy swojego księstwa od strony księstwa głogowskiego.





W następnych wiekach zamek należał do księstwa legnicko-brzeskiego. Książę Ludwik II podarował zamek swej żonie Elżbiecie, która z kolei w 1444 roku sprzedała braciom Krzysztofowi i Mikołajowi von Dornheim. 





Posiadali oni zamek do 1507 roku. W następnych latach zamek znajdował się w posiadaniu rodzin von Nostitz, von Stosch i von Dohn. Około roku 1600 zamek został przebudowany. Następna przebudowa w stylu barokowym miała miejsce w latach 1728-32. 







  Działania wojenne w 1945 spowodowały poważne zniszczenia obiektu. W latach powojennych został częściowo zabezpieczony. Obecnie pozostałości zamku znajdują się w rękach prywatnych. Nowy właściciel prowadzi remont mocno zdewastowanej budowli.





 Z pierwotnego założenia do naszych czasów zachowała się jedynie kwadratowa dołem gotycka wieża z rokokowym hełmem oraz resztki murów obwodowych.




 Odwiedziliśmy w maju 2013r.





                   CHOCIANOWIEC 





    Podobno już pod koniec XII wieku w Chocianowcu znajdował się jakiś obiekt o charakterze obronnym. W XIV wieku na miejscu wcześniejszej budowli powstał murowany zamek.




 Niestety niewiele wiadomo o jego pierwotnym wyglądzie. Było to zapewne regularne założenie wzniesione na planie prostokąta, otoczone nawodnioną fosą i ziemnym wałem.




Chocianów z pobliskim Chocianowem przez wieki stanowiły jeden majątek i były w posiadaniu tych samych właścicieli. Ponieważ to Chocianów stanowił główną siedzibę, zamek w Chocianowie miał mniejsze znaczenie i pełnił głównie funkcje administracyjne.






   W wieku XVI miała miejsce renesansowa przebudowa, po której do dzisiaj zachowały się profilowane, kamienne obramienia okien na parterze. Kolejne przebudowy z wieków XVII, XVIII i końca XIX przekształciły obiekt w pałac pozbawiony cech obronnych.




Przy wykorzystaniu starych, grubych murów powstał trójkondygnacyjny podpiwniczony budynek wsparty w narożach przyporami. 




Wejście znajdowało się od wschodu, zdobił je kamienny portal. Budynek zwieńczony był
dwukondygnacyjnymi szczytami i namiotowymi dachami. 



W roku 1935 pałac został zaadaptowany na siedzibę kobiecej służby pracy. Po zakończeniu II wojny światowej, częściowo uszkodzony obiekt przeznaczony został na szkołę.


 Użytkowany jednak był jedynie do roku 1955. Potem pozbawiony opieki niszczał i szybko uległ kompletnej dewastacji.




   Obecnie po zamku w Ciechanowcu pozostały jedynie porośnięte krzakami ruiny. Stoją wprawdzie jeszcze szczytowe ściany, ale niestety brak dachu przyspiesza ich niszczenie. 




Zamkowe wnętrza do dzisiaj zachowały układ z czasów renesansowej przebudowy. Widoczna jest, częściowo zasypana otaczająca niegdyś zamek fosa. 


Odwiedziliśmy w maju 2013r.





               SOBÓTKA GÓRKA 




 Historia zamku rozpoczyna się w XIIw. wtedy powstała w tym miejscu pierwsza kaplica przeznaczona dla augustianów, przebudowana potem na kościół parafialny.



 W podziemiach zamku odkryto fundamenty wieży i murów, co sugeruje, że na pewnym etapie klasztor mógł być ufortyfikowany. W latach 1523- 1553 do kościoła dobudowano część mieszkalną, którą rozbudowywano do 1585r.



 W  XIX w. ówczesny zespół poklasztorny w Sobótce Górce został przebudowany na neorenesansową rezydencję . W 1945r. zamek został ograbiony, zaś w jego wnętrzach utworzono ośrodek szkoleniowy Służby Bezpieczeństwa. Po wojnie zamek przechodził trzy niewielkie remonty. 





Krążą legendy o tajemniczych, zamkowych podziemiach. Prawdą jest, że do budynku pobliskiego browaru prowadził podziemny tunel, wejścia do niego były drożne jeszcze po wojnie, ale obecnie nie ma już po nim śladu. 




 Magii Sobótce Górce dodaje także pobliska Ślęża, nazywana śląskim Olimpem - miejsce praktyk pogańskich i neopogańskich.


Odwiedziliśmy w kwietniu 2012r.





                           CZERNINA 



Prawdopodobnie na przełomie XIV i XV w. Jan z Czerniny herbu Wierzbno zbudował  tu murowany zamek.



W XVII  i XVIII w. zamek przebudowano na barokowy pałac.





Do czasów II wojny światowej mieścił się w nim sierociniec dla szlachetnie urodzonych dziewcząt.

 


 

 Z II wojny budowla wyszła w dość dobrym stanie. Brak zainteresowania ze strony władz spowodował jej bezmyślną dewastację i ogołocenie z cenniejszego wyposażenia, resztę dopełnił pożar. 

 


 

Zabytkowy pałac został zbudowany na planie prostokąta. Posiadał wewnętrzny dziedziniec i dwie koliste basteje z boków fasady głównej. Dookoła była fosa z wodą.

 


Odwiedziliśmy w kwietniu 2012 r.





                          GOŚCISZÓW




Średniowieczny zamek, który powstał w tym miejscu w drugiej  poł. XIV w., został przebudowany dla Melchiora von Warsdorf na renesansowy dwór na wodzie.



 Służył on rodowi aż do ok. 1630 r., a największy rozkwit zawdzięcza Casparowi von Warnsdorf, staroście księstwa świdnicko-jaworskiego. 








Nowi właściciele rodu - von Bibran-Modlau - podjęli modernizację założenia w epoce baroku. Pod koniec XIX w. dwór poddany został późnoklasycystycznej przebudowie na potrzeby Egona Gustava von Schönberg-Bibran-Modlau. 







Ostatnia neogotycka modernizacja budynku miała miejsce w końcu XIX w. W czasie II wojny światowej został on spalony i popadł w ruinę. 









Jest to owalne założenie obronne, w którym kamienne trójskrzydłowe zabudowania od trzech stron ograniczone są średniowiecznym murem zewnętrznym. 








Od strony wewnętrznej znajduje się prostokątny dziedziniec. W czasach swej świetności elewacje dziedzińca pokryte były dekoracją sgraffitową o motywach geometrycznych, figuralnych i floralnych, fasada posiadała unikalną dekorację rzeźbiarską oraz bogato płaskorzeźbiony portal z 1603 r. 





Obecnie zabytek jest w stanie całkowitej ruiny, niezabezpieczony uległ dewastacji oraz ucierpiał na skutek kradzieży (m.in. licznych kamiennych detali architektonicznych).





 Zamek nie jest ogrodzony i jest powszechnie dostępny. Całość otaczają pozostałości fosy z zachowanymi fragmentami trzech mostów. Od zachodu przylega park krajobrazowy. 






 Odwiedziliśmy w maju 2013r.






                           JAWOR 





Pierwotna warownia powstała prawdopodobnie w połowie XIII w. wzniesiona przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I.






 Założenie wieloboczne, otoczone kamiennym murem, pełniło do 1368 r. rolę siedziby książąt świdnickich, a potem przez krótki czas było w posiadaniu księżnej Agnieszki, po której Jawor przejęli starostowie królów czeskich.





 W 1490 r. gościł tutaj król czeski Władysław Jagiellończyk, a niespełna 200 lat później Marysieńka Sobieska.





 Wielokrotnie przebudowywany i odbudowywany po zniszczeniach (np. z wojny trzydziestoletniej) stracił swój wygląd średniowiecznej warowni.


 Po zajęciu Śląska przez Fryderyka II Wielkiego od roku 1764 r. aż do 1956 r. pełnił rolę więzienia. 



Zachowany zamek kryje w swych murach ślady pierwotnej zabudowy.




Odwiedziliśmy w maju 2012r.






                        NOWY DWÓR  



 Ruiny zamku Nowy Dwór położone są na szczycie Góry Zamkowej (618m). 



Wczesne dzieje zamku nie są dobrze znane, przypuszcza się że jakiś gród mógł tu istnieć już w XIII wieku.




 Pierwsza wzmianka o budowli pochodzi z 1364r. Powszechnie przyjmuje się, że zamek został wzniesiony przez księcia świdnickiego Bolka I na początku XIV wieku bądź przez Bolka II Małego w drugiej połowie XIV wieku. 




Razem z pobliskim Radosnem i Rogowcem stanowił wówczas jedną z warowni granicznych i miał chronić księstwo świdnicko jaworskie przed najazdami z południa.



W starym zamku w czasie wojny 30-letniej przeprowadzono jeszcze prace fortyfikacyjne, jednak tuż po wojnie został on ostatecznie opuszczony i popadał coraz bardziej w ruinę.


Do dnia dzisiejszego zachowały się fragmenty dwóch budynków i mur otaczający dziedziniec.






Mury zbudowane zostały z miejscowego kamienia na zaprawie wapiennej. Obronne ściany dziedzińca zachowały się do wysokości kilku metrów.




Odwiedziliśmy w maju 2012r.







                               LIPA 





 Zamek w Lipie zbudowany został przypuszczalnie na przełomie XIII i XIV wieku.



 Przebudowany został w XVII i XIX w. Powszechnie przyjmuje się, że powstał on z inicjatywy przedstawiciela któregoś ze śląskich rodów rycerskich, niektóre źródła jednak wiążą go z zakonem templariuszy. 






Zachowało się w nim kilka sklepionych pomieszczeń, komin kuchenny w kształcie piramidy, portal renesansowy.





 W 1821 r. budynek częściowo rozebrano, natomiast 15 lat później właściciel odbudowywał go.




 Rezydencja ta zniszczona została podczas II wojny światowej i dotychczas nie została odbudowana.





Odwiedziliśmy w listopadzie 2011r.









                     ZAMEK RAJSKO 






 Pierwsze wzmianki o Rajsku pochodzą z XIII w. Książę świdnicki Bolko I wybudował go w końcu XIII w. 







Podczas wojen husyckich, w 1431 r. zamek został zdobyty i złupiony przez husytów i do XIX w. pozostawał w ruinie. 




W 1863 r. ruiny (wraz z pałacem w Biedrzychowicach) kupił hrabia Aleksander von Minutoli, który w latach 1875–1878 doprowadził do odbudowy zamku w stylu neogotyckim.





 W zamku hrabia urządził istniejące do końca I wojny światowej muzeum.






  W 1919 r. miały tu miejsce rewolucyjne rozruchy. Okoliczni chłopi zajęli i zdemolowali zamek. Część kolekcji hrabiego bezpowrotnie zaginęła, a to, co udało się ocalić, przeniesiono do pobliskiego pałacu.






 Po śmierci von Minutolego Rajsko stało się własnością jego córki Anny von Pfeil, która wydzierżawiła je następnie Lubańskiemu Towarzystwu Schronisk Młodzieżowych. To z kolei dokonało następnej przebudowy zamku i po zakończeniu prac otwarto tu schronisko.





 Obiekt ponownie popadł w ruinę w 1945 r., był jednak częściowo użytkowany. 





 Odwiedziliśmy w maju 2013r.





                                  PŁAKOWICE






Najcenniejszym zabytkiem Płakowic  jest renesansowy pałac (nazywany też zamkiem), należący w swoim czasie do najwięk­szych założeń rezydencjonalnych na Śląsku.




 Od ok. 1330 r. do 1530 r. Płakowice należały do rodziny von Raussendorfów, którzy ponoć mieli tu zamek, położony nad Bobrem. Według XIX-wiecznego badacza K. A. Müllera, jego ruiny istniały do 1815 r., kiedy to zostały zniszczone przez powódź.





Zamek w Płakowicach to w rzeczywistości   reprezentacyjny dwór, nie posiadający – poza raczej symbolicznymi alkierzami – elementów ob­ronnych. Pierwotnie jednak otaczała go fosa, a może także wały ziemne ze stanowiskami dla artylerii (po których jednak nie ma śladów).





Zamek jest budowlą trójskrzydłową; trójkondygnacyjne skrzydła obejmują prostokątny dziedziniec (28 x 18 m). 


Otaczają go pod­cienia z bogatą dekoracją rzeźbiarską, a nad nimi krużganek z rzeźbioną kamienną balustradą.



 Pierwotnie dziedziniec był od wschodu otwarty, ograniczony tylko fosą; później zamknięto go murem kur­tynowym. Bryłę budowli wzbogaca kilka ryzalitów.



Portal z wejściem zamkniętym łukiem pełnym oparty jest na schemacie bramy triumfa­lnej, sławiącej właściciela pałacu.







Umieszczono w nim inskrypcję funda­cyjną, medaliony z płaskorzeźbionymi portretami fundatora i jego żony, herby przedstawiające ich genealogię i ornament z liści laurowych.



Odwiedziliśmy w maju 2013r.






                            STOLEC  









 W średniowieczu istniał tu kamienny, murowany zamek z dwiema wieżami, otoczony murem i fosą, który został zniszczony podczas wojen husyckich w 1430 roku.  





Następnie zamek został  częściowo rozebrany a w jego miejscu w poł. XVI w. zbudowano renesansowy dwór obronny, przebudowany w 1608 roku,a następnie spalony 4 kwietnia 1656 roku.






 Na miejscu starego zamku postawiono nowy pałac w stylu barokowym, wykorzystując do budowy materiał z zamku średniowiecznego, ale budowy nie ukończono. A w 1773 roku rozebrano go i zaczęto na tym samym miejscu budować nowy i większy pałac. 




 W XIX w. dobudowano do pałacu wieżę i kaplicę.




 W końcu wojny pałac służył za składnice muzealną. Znalazły się tu zbiory Muzeum Zamkowego i Miejskich Zbiorów Sztuki we Wrocławiu.




 Od lata 1945 roku pałac zajmowała Armia Czerwona. Pałac częściowo uszkodzony po 1945 roku, a w 1978 roku rozebrano północna ścianę pałacu, wykorzystując materiał do budowy drogi.


Odwiedziliśmy w kwietniu 2012 r

Prześlij komentarz