piątek, 10 września 2010

Janowiec nad Wisłą

           JANOWIEC NAD WISŁĄ

 

 

Zamek w Janowcu nad Wisłą, został wzniesiony w latach 1508-1526. Rozbudowywany w ciągu wieków, stał się jedną z piękniejszych rezydencji magnackich w ówczesnej Polsce. Autorami tych zmian byli wybitni rzeźbiarze i architekci.

 

 

 

Janowiecki zamek  był wielokrotnie miejscem ważnych wydarzeń historycznych i odwiedzin znaczących postaci. Często gościł tu Jan Kochanowski, w 1672 r. w pięknych zamkowych salach ucztował król Michał Korybut  Wiśniowiecki. 





 Przez cały XIX w. zamek często zmieniał właścicieli, których nie było stać na jego utrzymanie

W latach 1809-1813 był zniszczony przez wojska rosyjskie i austriackie. Popadając w ruinę stał się źródłem pozyskiwania materiałów budowlanych.

 

 

 

W 1931 r.  ruiny nabył Leon Kozłowski, który był ich ostatnim prywatnym właścicielem przez blisko 50 lat.

 

W 1975r.  zamek kupił Skarb Państwa, Przekazując go Muzeum Nadwiślańskiemu w Kazimierzu Dolnym.

 

Lokalizacja: woj. lubelskie, powiat puławski, gmina Janowiec

Odwiedzono wrzesień 2010r.

wtorek, 7 września 2010

                       SZYDŁOWIEC








Według dokumentów już w 1427 r. istniał w miejscu obecnego zamku kamienny budynek dworu, należącego do Jakuba i Sławka Odrowążów. W wyniku wykopalisk archeologicznych zlokalizowano też resztki starszych konstrukcji drewnianych, datowanych na XIII w.









Ze względów obronnych mury zamku wzniesiono na sztucznej wyspie w rozlewiskach rzeki Korzeniówki i otoczono fosą.










Zamek powstawał etapami. Najstarszą część, tzw. "dom zamkowy" czyli dzisiejsze północne skrzydło zamku, wybudował w połowie XV w. Stanisław Szydłowiecki. W następnym etapie powstała wieża bramna, połączona murem obwodowym z budynkiem mieszkalnym.










Fragmentem dawnego muru obwodowego jest zachowany do dzisiaj od strony południowej mur kurtynowy.








Zamek otoczony był rozległym parkiem, pełnym egzotycznych drzew i roślin. Od strony wschodniej urządzono także zwierzyniec z egzotycznymi zwierzętami i ptactwem.



 





W latach 1949-1958 przeprowadzono na terenie zabytkowego zamku badania archeologiczne, a w latach 60. XX w. gruntowne prace remontowe.






Zamek jest znakomitym przykładem zastosowania miejscowego kamienia - piaskowca szydłowieckiego, z którego powstały nie tylko mury, lecz także wiele ozdobnych detali, jak schody, kolumny, filary, balustrady, portale i kominki.










Na uwagę zasługuje kamienny portal nad wejściem do biblioteki z herbami Radziwiłłów.









Odwiedziliśmy we wrześniu 2010r.

sobota, 4 września 2010


                         SANDOMIERZ





Zamek zbudowano na miejscu pierwotnej warowni istniejącej na wzgórzu co najmniej od X w. Badania archeologiczne potwierdziły istnienie pierwotnego grodu. 






W 1139 roku - kiedy Sandomierz został stolicą księstwa dzielnicowego a gród rezydencją książęcą - musiał być rozbudowany. Ówczesny książęcy gród otoczony był drewniano-ziemnym wałem oraz systemem zasieków ze skośnie wbitych pali. Od strony wysoczyzny przekopano fosę.







Mieściła się tu kasztelania a od przełomu XII-XIII wieku - stolica księstwa dzielnicowego. W XIV wieku Kazimierz Wielki wykorzystał miejsce grodu pod budowę murowanego zamku, który prawdopodobnie w tym okresie został połączony z murami miejskimi.




 Wieża południowo-zachodnia, która króluje nad ulicą Zamkową została wybudowana w 1480 roku. W 1525 roku zamek przekształcony został na rezydencję renesansową według projektu Benedykta zwanego "Sandomierzaninem". Później był jeszcze wielokrotnie przebudowywany z udziałem wybitnego architekta i rzeźbiarza Santi Gucciego.







Składał się on z czterech skrzydeł obejmujących kolumnowy dziedziniec. Niestety, w 1656 roku został wysadzony w powietrze przez wycofujących się z miasta Szwedów. Ocalało jedynie skrzydło zachodnie. Od połowy XVII wieku w zamku nie rezydowali królowie ani nawet starostowie sandomierscy.




 Zamek stał się przede wszystkim budynkiem użyteczności publicznej. Po 1795 roku Austriacy przeznaczyli zamek na sąd i więzienie,  natomiast dziedziniec zamkowy otoczono półkoliście biegnącym murem. Na dziedzińcu zamkowym zachowała się stara studnia a pod powierzchnią fundamenty kazimierzowskiego zamku.







 Więzienie zlikwidowano w 1959 roku. Obecnie zamek jest siedzibą Muzeum Okręgowego.


Odwiedziliśmy we wrześniu 2010r.


 

poniedziałek, 19 lipca 2010

                                       BĘDZIN









W XI w. przy szlaku handlowym powstała niewielka osada. 




W czasach panowania Bolesława Wstydliwego  wybudowano drewniany gród strzegący przeprawy przez Czarną Przemszę, a Kazimierz Wielki w latach 40. XIV w. wzniósł kamienny zamek, który składał się okrągłej kamiennej wieży i niższej, mieszkalnej. Całość otaczał podwójny pierścień murów i głęboka fosa.










Na początku XVII w. zamek odbudowano po pożarze i przeznaczono na siedzibę starosty. 




 Powoli tracił na znaczeniu, chociaż w 1683r.w drodze pod Wiedeń zatrzymał
się tu Jan III Sobieski.





Obecnie  zamek jest siedzibą Muzeum Zagłębia.








  .




Odwiedzono lipiec 2010 r.

niedziela, 18 lipca 2010

                          TENCZYN















 Zamek powstał w XIV w. na spłaszczonym wierzchołku krateru wulkanicznego.








 W następnym stuleciu warownię rozbudowano -wzniesiono wieżę bramną, powiększone północno-wschodnie skrzydło mieszkalne oraz wykuto w skale studnię.








 W dokumentach historycznych zachowała się wzmianka, że Władysław Jagiełło więził w zamku Tenczyn ważnych jeńców krzyżackich pojmanych podczas bitwy pod Grunwaldem. 






 W XVI w. Jan Tęczyński przebudował zamek w stylu renesansowym. Wokół dziedzińca zbudowano krużganki, a szczyty budynków i wież zwieńczono renesansowymi attykami. Bogato wyposażono wnętrza. 








 Na przełomie XVI i XVII w. warownię przystosowano do walki z użyciem broni palnej. Nowoczesne fortyfikacje zastąpiły część murów, a w narożach powstały bastiony. Wjazd prowadził przez barbakan. Tenczyn zamienił się we wspaniałą renesansową rezydencję, a jednocześnie w silną twierdzę. 












 





















Po zniszczeniu zamku przez Szwedów, przeprowadzono częściowe prace remontowe, jednak zamek nigdy już nie wrócił do dawnej świetności. 








Z potężnej warowni zachowały się fragmenty części mieszkalnej, gotycka wieża bramna, kaplica,  podzamcze oraz baszty.






http://www.tvp.pl/krakow/archiwum-tvp-krakow/wideo/zostanie-po-nas-zamek/7840570





Odwiedziliśmy w  lipcu 2010 r.